Tematyka, problematyka i budowa "Antygony" i "Odprawy posłów greckich"



Najpierw trzeba wspomnieć, iż są to utworu powstałe w zupełnie innych czasach: "Antygona" jest utworem napisanym w starożytnej Grecji przez Sofoklesa i miała na celu tylko rozrywkę i doprowadzenie widzów do katharsis (co było celem tragedii jako takiej); natomiast "Odprawa posłów greckich" jest utworem powstałym w renesansie, napisał ją jeden z twórców języka polskiego Jan Kochanowski; był to już utwór o wydźwięku bardziej dydaktycznym; miał między innymi pokazać, że wewnętrzne problemy Polski mogą doprowadzić kiedyś do jej upadku (jak Troi); "Antygona" opowiada o losach córki Edypa, która postanawia pochować zwłoki swego brata Polinejkesa, który został uznany za zdrajcę ojczyzny przez Kreona i jego zwłoki zostały porzucone w ramach pokuty; to grozi jej karą śmierci; pojawia się konflikt tragiczny (patrz punkt 3) racji: boskiego obowiązku chowania zmarłych i ziemskiego prawa państwowego; pokazany jest też tu problem prawa jednostki i jego konfliktu z prawem państwowym; "Odprawa posłów greckich" zajmuje się również prawem jednostki i konfliktem z prawem państwowym, lecz na nieco innym podłożu: tu chodzi o prywatę, przekupstwo, niesprawiedliwość, nieodpowiedzialność i nie dbanie o losy kraju: Parys dla własnej przyjemności (związane z obietnicą Afrodyty) porywa Helenę grekom, co staje się przyczyną konfliktu i w efekcie zagrożenia wojną (przegraną); w utworze pokazany jest moment przyjęcia i odprawienia posłów greckich przybyłych aby odebrać Helenę albo poinformować o wojnie; przez przekupienie posłów (element polski), którzy mają zadecydować od oddaniu bądź pozostawieniu Heleny w Troi, Parys załatwia sobie poparcie większości posłów; utwory oparte zostały na zupełnie różnych mitach: jeden oparty jest na historii rodu Labdakidów obciążonych klątwą, drugi opiera się na małym wycinku historii wojny trojańskiej; o ile w pierwszym następuje moment katastrofy (skazanie i śmierć Antygony), o tyle w "Odprawie..." jest tylko przepowiednia klęski Troi; "Antygona" jest dramatem klasycznym i charakteryzuje się bardzo konkretną konstrukcją: zachowane są jedności czasu, akcji i miejsca; ograniczona jest liczba aktorów na scenie (3); treści nieprzedstawialne ze względu na jedności prezentowane są przez posłańców; sceny drastyczne zostały wyeliminowane; bohaterowie pochodzą z rodzin królewskich; chór pełniący rolę komentatora; i występuje oczywiście tragizm związany z kolejnymi postaciami; bardzo ściśle przestrzegany podział na kolejne elementy tragedii; "Odprawa..." jest już lekką przeróbką standardu: pominięte zostają niektóre elementy konstrukcyjne (początkowa i końcowa pieśń chóru); tragedia zostaje przesunięta poza ramy utworu;

Tematyka, problematyka i budowa "Antygony" i "Odprawy posłów greckich"

Materiały

Różnorodny sens cierpienia w życiu człowieka

9. Różnorodny sens cierpienia w życiu człowieka, na podstawie poznanych w szkole utworów literackich Problem cierpienia i zła - wymykający się racjonalnym kategoriom, niezbadany, trudny. Towarzyszy on człowiekowi od zarania dziejów, budząc lęk, wątpliwości, powodując tragedie, ale również wywołując postawę pokory, zawierzenia Bogu. Tragiczny wy...

Humanizm w "Ziemia planeta ludzi"

“ZIEMIa PLANETa LUDZI” A. de SAINT-EXUPERY - humanizm poznać człowieka miłość do człowieka, bezinteresowna chęć poznania, ciekawość miłość do życia Dzięki głównemu bohaterowi autor przedstawił swoje losy podczas pracy lotnika. Latał na samolotach przewożąc paczki. Chęć poznania świata z innej strony, z góry, ...

Optymizm poznawczy doby oświecenia - krytyka

Literatura pozwala możliwie najdokładniej poznać ten świat, zrozumieć i wyrazić... Oprócz prądów w literaturze trzymających się hasła \"sztuka dla sztuki\", istniały zawsze gatunki spełniające bardziej utylitarne funkcje. Sztuka nie może być wyobcowana, oderwana od rzeczywistości, sztuka bez człowieka i nie dla człowieka jest nieludzka i ni...

Bohater i jego konflikt racji osobistych i społecznych

6. Konflikt racji osobistych i społecznych w sumieniu bohatera literackiego na podstawie wybranych utworów. Tworząc literaturę pisarze mają przede wszystkim na uwadze czytelników, odbiorców swojej twórczości. Przemawiają do współczesnych im, do rodaków, do ludzi żyjących w tej samej epoce i zbiorowości, ale również tworzą z myślą o następ...

Motyw chłopa i wsi w literaturze

Chłop i wieś w znanych utworach XIX i początku XX wieku. Na przełomie XIX i XX wieku we wszystkich dziedzinach życia polskiego przenikało głębokie niezadowolenie z panujących stosunków społeczno – politycznych i kulturalnych. Niektórzy poeci i pisarze skupili swe zainteresowania na osobistych przeżyciach i nastrojach oraz problemach mora...

"symbol to przede wszystkim synteza jako przeciwstawienie sztuki analitycznej, synteza dosięgająca najwyższych rozmiarów" K.Wyka

W epoce neoromantyzmu, stanowiącej zaprzeczenie wszelkich idei i tendencji pozytywistycznych wykształciły się wśród artystów nowe poglądy na temat sztuki i zadań jakie powinna sobie ona stawiać. O sztuce i jej znaczeniu pisali m.in. Przybyszewski (w artykule „Confiteor”) i Przesmycki („Pro arte”). Ci i inni autorzy manife...

Człowiek w starciu z natura w "Ziemi, planecie ludzi"

Człowiek jako twórca cywilizacji w starciu z naturą. W Ziemi, planecie ludzi wielokrotnie pojawia się refleksja o “kruchości\" naszej cywilizacji, o jej nieustannym zagrożeniu, chociażby przez siły natury. Jako pilot miał szansę, dostępną wówczas niewielu ludziom, oglądania pejzażu Ziemi z wysokości paru tysięcy metrów. “Boże, jakaż...

Miłość Tristana i Izoldy

Miłość bez granic Miłość Tristana i Izoldy – chociaż niezależna od ich woli (czarodziejski napój) – była wielka i wieczna. Na drodze do szczęścia kochanków stało wiele znaczących przeszkód, jednak nie przekreśliły one uczucia. Tristan był zawsze gotowy służyć Izoldzie, ona zaś, zgodnie z obietnicą, w każdej sytuacji spieszyła d...