Problematyka narodowa w opowiadaniu Rozdziobią nas kruki, wrony... Utwór jest jedną z wielu w tym okresie prób przywołania obrazu powstania styczniowego, który jest podstawą oceny klęski narodowej. Złowieszczy tytuł brzmi jak wieszczba na przyszłość, zaś jej uzasad¬nieniem jest bez wątpienia przedstawiona opowieść o losach Winrycha. Akcja toczy się na Kielecczyźnie, kiedy powstanie wygasa. Winrych jako spadkobierca romantycznych ideałów samot¬nie próbuje działać – wiezie broń dla walczących, zaś ukazany tu chłop nie ma w ogóle podstawowej świadomości, o jakie działania chodzi. Skrajna nędza i brak wiedzy o sytuacji kraju upodobniły go do zwierzęcia, które marzy tylko o przetrwaniu. Symboliczny obraz docierania wrony w okolice mózgu zabitego Winrycha to dosadna, wymowna scena narodowej klęski, wynikającej przede wszystkim – o czym świadczy zachowanie chłopa – z lekceważenia ludu, braku świadomości politycznej (o to autor oskarża szlachtę).
Problematyka narodowa w opowiadaniu "Rozdziobią nas kruki, wrony..."
Problematyka narodowa w opowiadaniu Rozdziobią nas kruki, wrony... Utwór jest jedną z wielu w tym okresie prób przywołania obrazu powstania styczniowego, który jest podstawą oceny klęski narodowej. Złowieszczy tytuł brzmi jak wieszczba na przyszłość, zaś jej uzasad¬nieniem jest bez wątpienia przedstawiona opowieść o losach Winrycha. Akcja toczy się na Kielecczyźnie, kiedy powstanie wygasa. Winrych jako spadkobierca romantycznych ideałów samot¬nie próbuje działać – wiezie broń dla walczących, zaś ukazany tu chłop nie ma w ogóle podstawowej świadomości, o jakie działania chodzi. Skrajna nędza i brak wiedzy o sytuacji kraju upodobniły go do zwierzęcia, które marzy tylko o przetrwaniu. Symboliczny obraz docierania wrony w okolice mózgu zabitego Winrycha to dosadna, wymowna scena narodowej klęski, wynikającej przede wszystkim – o czym świadczy zachowanie chłopa – z lekceważenia ludu, braku świadomości politycznej (o to autor oskarża szlachtę).