Konflikt tragiczny bohatera starożytnego polegał na postawieniu go w obliczu dwóch równorzędnych racji, pomiędzy którymi musiał on dokonać wyboru. Akcja "Antygony" osnuta jest wokół wydarzeń związanych z atakiem na Teby Polinejkesa. Król Teb, Kreon, zakazuje pogrzebania jego zwłok, gdyż uznaje go za zdrajcę. Wybiera w ten sposób między prawami boskimi (nakazującymi pogrzebanie zmarłych) a prawami dotyczącymi żyjących. Na taki obrót sprawy nie zgadza się Antygona, siostra Polinejkesa, a jednocześnie narzeczona Hajmona, syna Kreona. Mimo grożącej jej surowej kary, nie waha się pogrzebać zwłok brata. Wybiera więc prawa boskie, przeciwstawiając się ludzkim. W obu przypadkach (tzn. gdyby pozostawiła zwłoki brata na pastwę losu) nie zaznałaby spokoju sumienia. Kreon postawiony zostaje w sytuacji kolejnego wyboru. Musi zadecydować, czy wymierzyć surową karę, czy też zrezygnować z niej na korzyść szczęścia własnego syna. Podczas gdy waha się przed podjęciem ostatecznej decyzji, Antygona popełnia samobójstwo. Kreon wreszcie decyduje się ją ułaskawić, lecz jest za późno - Antygona już nie żyje. Tego ciosu nie wytrzymuje Hajmon i również popełnia samobójstwo. Na wieść o tym również matka chłopaka, a żona Kreona odbiera sobie życie. Kreon, nieustannie stawiany w sytuacji wyboru, musi rozważyć, czy powinien wybrać dobro swego ludu, czy dobro swej rodziny. Jego nieustępliwość wiedzie ku tragicznemu zakończeniu. Antygona wybierać musi pomiędzy prawami boskimi (które dają jej spokój sumienia) oraz prawami ludzkimi (których złamanie skaże ją na śmierć). Antygona wybiera zgodnie z własnym sumieniem.
Konflikt tragiczny i tragizm w "Antygonie"
Konflikt tragiczny bohatera starożytnego polegał na postawieniu go w obliczu dwóch równorzędnych racji, pomiędzy którymi musiał on dokonać wyboru. Akcja "Antygony" osnuta jest wokół wydarzeń związanych z atakiem na Teby Polinejkesa. Król Teb, Kreon, zakazuje pogrzebania jego zwłok, gdyż uznaje go za zdrajcę. Wybiera w ten sposób między prawami boskimi (nakazującymi pogrzebanie zmarłych) a prawami dotyczącymi żyjących. Na taki obrót sprawy nie zgadza się Antygona, siostra Polinejkesa, a jednocześnie narzeczona Hajmona, syna Kreona. Mimo grożącej jej surowej kary, nie waha się pogrzebać zwłok brata. Wybiera więc prawa boskie, przeciwstawiając się ludzkim. W obu przypadkach (tzn. gdyby pozostawiła zwłoki brata na pastwę losu) nie zaznałaby spokoju sumienia. Kreon postawiony zostaje w sytuacji kolejnego wyboru. Musi zadecydować, czy wymierzyć surową karę, czy też zrezygnować z niej na korzyść szczęścia własnego syna. Podczas gdy waha się przed podjęciem ostatecznej decyzji, Antygona popełnia samobójstwo. Kreon wreszcie decyduje się ją ułaskawić, lecz jest za późno - Antygona już nie żyje. Tego ciosu nie wytrzymuje Hajmon i również popełnia samobójstwo. Na wieść o tym również matka chłopaka, a żona Kreona odbiera sobie życie. Kreon, nieustannie stawiany w sytuacji wyboru, musi rozważyć, czy powinien wybrać dobro swego ludu, czy dobro swej rodziny. Jego nieustępliwość wiedzie ku tragicznemu zakończeniu. Antygona wybierać musi pomiędzy prawami boskimi (które dają jej spokój sumienia) oraz prawami ludzkimi (których złamanie skaże ją na śmierć). Antygona wybiera zgodnie z własnym sumieniem.