Jak napisać interpretację wierszy? 1. Przeczytać uważnie wiersz, najlepiej kilka razy. 2. Nie wpadaj w panikę, nawet jeśli nic nie “zrozumiałeś”. To tylko pustki w głowie. Spokój i systematyczne podejście do “współpracy” z tekstem może Cię uratować. 3. Zacznij od tytułu. Zwróć uwagę czy poeta w ogóle zadał sobie trud nazwania swojego wiersza. Jeśli nie, i to przemilczenie jest znaczące, co może i powinno się wyłonić w procesie interpretacji. Jeśli tak: jaki charakter ma tytuł wiersza: - czy jest oznajmieniem? - czy jest pytaniem (zaproszenie do dialogu)? - czy wraca np. refrenem w wierszu ? 4. Przyjrzyj się każdej linijce wiersza z osobna, wręcz każdemu wyrazowi. Pozwól sobie na skojarzenia, choć nie mają być całkiem dowolne. Zajmujesz się przecież interpretacją wiersza, zatem i skojarzenia powinny podporządkować się konkretnym kontekstom, które wpisane są w utwór, np. - z czym powiążesz imiona i nazwy własne (z Mitologią, z Biblią, z historią Polski, Świata, historią literatury)? - jak przetłumaczysz na własny język wyrazy, czy zdania, które nie są dla Ciebie zrozumiałe? - jak wyjaśnisz na własny użytek metafory, w ogóle tropy stylistyczne w wierszu? - jakie sformułowania poety są dla Ciebie zaskakujące; podobają Ci się lub rażą? Skojarzenia w formie luźnych myśli, niekoniecznie gotowych zdań pracy, zapisz, żeby móc je wykorzystać w komponowaniu wypracowania maturalnego. 5. Nie przypadkiem wiersz przybrał pod piórem poety konkretną formę. Tej formy nie da się przeoczyć. Obejrzyj wzrokiem cały wiersz prześledź jego układ graficzny: Co widzisz? - czy występuje podział na strofy? - ile jest sylab w wersie? - czy potrafisz nazwać stopy metryczne? (np. trochej, daktyl, itd.) - jakie i czy w ogóle występują rymy? Musisz dysponować wiedzą w zakresie poetyki, którą zacząłeś nabywać w szkole podstawowej. Jeśli nie pamiętasz dobrze jakie są rodzaje rymów, jakie mamy tropy stylistyczne, poszukaj w Słowniku Terminów Literackich lub poproś nauczyciela polonistę o wskazanie przystępnej lektury z zakresu poetyki na poziomie szkoły średniej. 6. Świat przedstawiony wiersza jest sumą zrobionych przez Ciebie dotychczas kroków. Utwór mówi do Ciebie, bo ktoś (lub coś) zazwyczaj w nim mówi. Skup się teraz na elementy świata przedstawionego: - podmiot liryczny: osoba czy osoby?; ukryte w alegorycznym obrazie czy narzucający się od razu? - czy “coś” się w wierszu dzieje? Jeśli tak, to gdzie? Co to za miejsce. Może da się na podstawie kilku słów poety namalować obraz tego miejsca. Jakich użyć by można barw, a może to miejsce jest bezbarwne? - masz do czynienia z wydarzeniem, dialogiem, statycznym obrazem-opisem? - uderza Cię harmonia, ład czy przeciwnie chaos, nie uporządkowanie świata przedstawionego? Zapytaj o uczucia, które budzi w Tobie wiersz, co ważniejsze, o środki jakimi poeta wywołał te uczucia i refleksje w Tobie. 7. Z drobnych elementów odbudowałeś na swój sposób (czyli zinterpretowałeś) świat przedstawiony wiersza. Trzeba teraz wytłumaczyć sens tego świata, czyli sens utworu. A ten narzuci się sam, skoro już tak daleko zaszedłeś. Odczytanie sensu wiersza jest sprawą indywidualną ale nabierze charakteru uniwersalnego jeśli zdołasz: - umiejscowić wiersz w kontekście całej twórczości poety, którą znasz, - odwołać się do tradycji literackiej, w którą utwór się wpisuje (prąd literacki, gatunek), - wydobyć związek sensu wiersza z tzw. sytuacją egzystencjalną człowieka (np. na jakie podstawowe pytania człowieka utwór odpowiada, lub czym niepokoi, lub do jakich sfer życia ludzkiego nawiązuje).
Jak napisać interpretację wierszy?
Jak napisać interpretację wierszy? 1. Przeczytać uważnie wiersz, najlepiej kilka razy. 2. Nie wpadaj w panikę, nawet jeśli nic nie “zrozumiałeś”. To tylko pustki w głowie. Spokój i systematyczne podejście do “współpracy” z tekstem może Cię uratować. 3. Zacznij od tytułu. Zwróć uwagę czy poeta w ogóle zadał sobie trud nazwania swojego wiersza. Jeśli nie, i to przemilczenie jest znaczące, co może i powinno się wyłonić w procesie interpretacji. Jeśli tak: jaki charakter ma tytuł wiersza: - czy jest oznajmieniem? - czy jest pytaniem (zaproszenie do dialogu)? - czy wraca np. refrenem w wierszu ? 4. Przyjrzyj się każdej linijce wiersza z osobna, wręcz każdemu wyrazowi. Pozwól sobie na skojarzenia, choć nie mają być całkiem dowolne. Zajmujesz się przecież interpretacją wiersza, zatem i skojarzenia powinny podporządkować się konkretnym kontekstom, które wpisane są w utwór, np. - z czym powiążesz imiona i nazwy własne (z Mitologią, z Biblią, z historią Polski, Świata, historią literatury)? - jak przetłumaczysz na własny język wyrazy, czy zdania, które nie są dla Ciebie zrozumiałe? - jak wyjaśnisz na własny użytek metafory, w ogóle tropy stylistyczne w wierszu? - jakie sformułowania poety są dla Ciebie zaskakujące; podobają Ci się lub rażą? Skojarzenia w formie luźnych myśli, niekoniecznie gotowych zdań pracy, zapisz, żeby móc je wykorzystać w komponowaniu wypracowania maturalnego. 5. Nie przypadkiem wiersz przybrał pod piórem poety konkretną formę. Tej formy nie da się przeoczyć. Obejrzyj wzrokiem cały wiersz prześledź jego układ graficzny: Co widzisz? - czy występuje podział na strofy? - ile jest sylab w wersie? - czy potrafisz nazwać stopy metryczne? (np. trochej, daktyl, itd.) - jakie i czy w ogóle występują rymy? Musisz dysponować wiedzą w zakresie poetyki, którą zacząłeś nabywać w szkole podstawowej. Jeśli nie pamiętasz dobrze jakie są rodzaje rymów, jakie mamy tropy stylistyczne, poszukaj w Słowniku Terminów Literackich lub poproś nauczyciela polonistę o wskazanie przystępnej lektury z zakresu poetyki na poziomie szkoły średniej. 6. Świat przedstawiony wiersza jest sumą zrobionych przez Ciebie dotychczas kroków. Utwór mówi do Ciebie, bo ktoś (lub coś) zazwyczaj w nim mówi. Skup się teraz na elementy świata przedstawionego: - podmiot liryczny: osoba czy osoby?; ukryte w alegorycznym obrazie czy narzucający się od razu? - czy “coś” się w wierszu dzieje? Jeśli tak, to gdzie? Co to za miejsce. Może da się na podstawie kilku słów poety namalować obraz tego miejsca. Jakich użyć by można barw, a może to miejsce jest bezbarwne? - masz do czynienia z wydarzeniem, dialogiem, statycznym obrazem-opisem? - uderza Cię harmonia, ład czy przeciwnie chaos, nie uporządkowanie świata przedstawionego? Zapytaj o uczucia, które budzi w Tobie wiersz, co ważniejsze, o środki jakimi poeta wywołał te uczucia i refleksje w Tobie. 7. Z drobnych elementów odbudowałeś na swój sposób (czyli zinterpretowałeś) świat przedstawiony wiersza. Trzeba teraz wytłumaczyć sens tego świata, czyli sens utworu. A ten narzuci się sam, skoro już tak daleko zaszedłeś. Odczytanie sensu wiersza jest sprawą indywidualną ale nabierze charakteru uniwersalnego jeśli zdołasz: - umiejscowić wiersz w kontekście całej twórczości poety, którą znasz, - odwołać się do tradycji literackiej, w którą utwór się wpisuje (prąd literacki, gatunek), - wydobyć związek sensu wiersza z tzw. sytuacją egzystencjalną człowieka (np. na jakie podstawowe pytania człowieka utwór odpowiada, lub czym niepokoi, lub do jakich sfer życia ludzkiego nawiązuje).