tren Wywodzi się z literatury starożytnej. Jego swoistość gatunkową wyznacza typ wyrażonych przeżyć i temat: jest to bowiem utwór poświęcony osobie zmarłej, opłakujący ja. Arcydzieło tego gatunku stworzył Kochanowski . gatunki liryczne związane z literaturą staropolska W literaturze antycznej spokrewnione z trenem jest epitafium- utwór żałobny, nagrobny. W literaturze staropolskiej chętnie kontynuowano gatunek blisko spokrewniony z pieśnią epitalamium - pieśń weselną. Dość często spotykanym gatunkiem lirycznym w literaturze wieku XVI-XVIII jest anakreontyk- liryk o charakterze lekkim, stworzony przez poetę greckiego Anakreonta. Jest to wiersz biesiadny, żartobliwy, pisany na pochwałę życia wina, miłości. Jego rozwój pozostawał w ścisłym związku z rozwojem kultury obyczajowej przede wszystkim kręgów dworskich. Również w kręgach dworskich uprawiana była fraszka - krótki utwór o charakterze żartobliwym i epigramat - lapidarny i bardzo zwarty utwór poetycki oparty na jakimś koncepcie, niekiedy paradoksalnym. Te dwa gatunki występują również we współczesnej poezji, jednakże najczęściej są tu związane z treściami satyrycznym. Do lżejszego kalibru poetyckiego należał także madrygał, krótki wiersz miłosny, ukształtowany w poezji włoskiej. W Polsce był uprawiany w okresie baroku i wiązał się przede wszystkim z kulturą dworską.
Co to jest tren?
tren Wywodzi się z literatury starożytnej. Jego swoistość gatunkową wyznacza typ wyrażonych przeżyć i temat: jest to bowiem utwór poświęcony osobie zmarłej, opłakujący ja. Arcydzieło tego gatunku stworzył Kochanowski . gatunki liryczne związane z literaturą staropolska W literaturze antycznej spokrewnione z trenem jest epitafium- utwór żałobny, nagrobny. W literaturze staropolskiej chętnie kontynuowano gatunek blisko spokrewniony z pieśnią epitalamium - pieśń weselną. Dość często spotykanym gatunkiem lirycznym w literaturze wieku XVI-XVIII jest anakreontyk- liryk o charakterze lekkim, stworzony przez poetę greckiego Anakreonta. Jest to wiersz biesiadny, żartobliwy, pisany na pochwałę życia wina, miłości. Jego rozwój pozostawał w ścisłym związku z rozwojem kultury obyczajowej przede wszystkim kręgów dworskich. Również w kręgach dworskich uprawiana była fraszka - krótki utwór o charakterze żartobliwym i epigramat - lapidarny i bardzo zwarty utwór poetycki oparty na jakimś koncepcie, niekiedy paradoksalnym. Te dwa gatunki występują również we współczesnej poezji, jednakże najczęściej są tu związane z treściami satyrycznym. Do lżejszego kalibru poetyckiego należał także madrygał, krótki wiersz miłosny, ukształtowany w poezji włoskiej. W Polsce był uprawiany w okresie baroku i wiązał się przede wszystkim z kulturą dworską.