Opowiadanie obok utworów o wyraziście zarysowanych konturach kompozycji również zalicza się do gatunku nowelistycznego. Najczęściej jest ono relacją o pojedynczym zdarzeniu, tzw. anegdocie (H. Sienkiewicz “Wspomnienie z Maripozy”), może mieć jednak rozbudowaną fabułę, ale charakteryzująca się jednolitością wątku fabularnego (M. Konopnicka “Nasza szkapa”, B. Prus “Antek”, J. Iwaszkiewicz “Młyn nad Utratą”, “Stara cegielnia”). Rozbudowana fabuła może zbliżyć opowiadanie do powieści i wówczas nazywa się ją opowieścią( S. Żeromski “Wierna rzeka”, Puszkin “Córka kapitana”) Niejednokrotnie można zetknąć się z zespołem utworów nowelistycznych, tzw. cyklem nowelistycznym. Czynnikiem spajającym je może być: rama sytuacyjna, np. “Baśnie z tysiąca i jednej nocy”, “Dekameron” Boccaccia wspólny element tematyczny występujący w każdej z nowel, np. Sherlock Holmes, detektyw z utworów Conan Doyle’a; motyw fajki w “Trzynastu fajkach” Illi Erenburga jednolita postawa narratora lub jednolita problematyka, np. “Ludzie bezdomni” M. Dąbrowska, “Medaliony” Z. Nałkowskiej
Co to jest opwiadanie?
Opowiadanie obok utworów o wyraziście zarysowanych konturach kompozycji również zalicza się do gatunku nowelistycznego. Najczęściej jest ono relacją o pojedynczym zdarzeniu, tzw. anegdocie (H. Sienkiewicz “Wspomnienie z Maripozy”), może mieć jednak rozbudowaną fabułę, ale charakteryzująca się jednolitością wątku fabularnego (M. Konopnicka “Nasza szkapa”, B. Prus “Antek”, J. Iwaszkiewicz “Młyn nad Utratą”, “Stara cegielnia”). Rozbudowana fabuła może zbliżyć opowiadanie do powieści i wówczas nazywa się ją opowieścią( S. Żeromski “Wierna rzeka”, Puszkin “Córka kapitana”) Niejednokrotnie można zetknąć się z zespołem utworów nowelistycznych, tzw. cyklem nowelistycznym. Czynnikiem spajającym je może być: rama sytuacyjna, np. “Baśnie z tysiąca i jednej nocy”, “Dekameron” Boccaccia wspólny element tematyczny występujący w każdej z nowel, np. Sherlock Holmes, detektyw z utworów Conan Doyle’a; motyw fajki w “Trzynastu fajkach” Illi Erenburga jednolita postawa narratora lub jednolita problematyka, np. “Ludzie bezdomni” M. Dąbrowska, “Medaliony” Z. Nałkowskiej