Sposoby organizacji elementów brzmieniowych (fonetyczne środki stylistyczne) Intonacja to sposób wymowy dźwięków, ton muzyczny mowy, polega na zmianie wysokości tonu głosu. Rozróżniamy intonację: - wyrazową - akcent wyrazowy zmiany wysokości tonu w obrębie sylaby, np. początek sylaby może być wymawiany wyżej (intonacja opadająca) albo jej koniec (intonacja rosnąca). Współczesny język polski nie zna intonacji wyrazowej, ale cechowała ona język prasłowiański - zdaniową - zmiana wysokosci tonu w obrebie wypowiedzenia, z czym łączy się postawa mówiącego względem wypowiadanej treści: — obiektywna - intonacja rosnąco-opadająca, np. Idę do kina — subiektywna — pytajna - intonacja rosnąca, np. Idziesz do kina? — wykrzyknikowa - intonacja opadająca, np. Idź do kina! Intonacja bywa często wykorzystywana dla celów stylistycznych, np. do spotęgowania hiperbolicznego porównania (“O sobie” J. A. Morsztyn)
Co to jest intonacja?
Sposoby organizacji elementów brzmieniowych (fonetyczne środki stylistyczne) Intonacja to sposób wymowy dźwięków, ton muzyczny mowy, polega na zmianie wysokości tonu głosu. Rozróżniamy intonację: - wyrazową - akcent wyrazowy zmiany wysokości tonu w obrębie sylaby, np. początek sylaby może być wymawiany wyżej (intonacja opadająca) albo jej koniec (intonacja rosnąca). Współczesny język polski nie zna intonacji wyrazowej, ale cechowała ona język prasłowiański - zdaniową - zmiana wysokosci tonu w obrebie wypowiedzenia, z czym łączy się postawa mówiącego względem wypowiadanej treści: — obiektywna - intonacja rosnąco-opadająca, np. Idę do kina — subiektywna — pytajna - intonacja rosnąca, np. Idziesz do kina? — wykrzyknikowa - intonacja opadająca, np. Idź do kina! Intonacja bywa często wykorzystywana dla celów stylistycznych, np. do spotęgowania hiperbolicznego porównania (“O sobie” J. A. Morsztyn)