Akcent - (z łac. accentus); wyróżnienie sylaby na tle innych w wyrazie lub wyrazu na tle innych wyrazów, zestroju akcentowego na tle innych zestrojów. Uwydatnienie to polega na wzmocnienie jej brzmienia, wydłużenie, nasilenie głosem przy wymawianiu (akcent dynamiczny) albo przez podniesienie wysokości tonu (akcent toniczny, przyśpiew). Wyróżniamy akcent: wyrazowy - uwydatnienie pewnych sylab w wyrazie. W języku polskim akcent ten jest: stały i pada, z nielicznymi odstępstwami, na przedostatnią sylabę wyrazu (akcent paroksytoniczny); zdaniowy - dodatkowe wzmocnienie w wypowiedzi jednej z sylab, na których spoczywa akcent wyrazowy Przesunięcie tego akcentu na inną sylabę niż na przedostatnią spełnia rolę podobną jak inwersja (przestawność) szyku. Zależnie od postawy mówiącego może być: logiczny, emocjonalny lub emfatyczny (przesadnie uczuciowy).. W języku pisanym często wyznaczony jest przez interpunkcję, specjalny druk, pisownię wielką litera lub przerzutnię. Np. “Promethidion” C. K. Norwida.
Co to jest akcent?
Akcent - (z łac. accentus); wyróżnienie sylaby na tle innych w wyrazie lub wyrazu na tle innych wyrazów, zestroju akcentowego na tle innych zestrojów. Uwydatnienie to polega na wzmocnienie jej brzmienia, wydłużenie, nasilenie głosem przy wymawianiu (akcent dynamiczny) albo przez podniesienie wysokości tonu (akcent toniczny, przyśpiew). Wyróżniamy akcent: wyrazowy - uwydatnienie pewnych sylab w wyrazie. W języku polskim akcent ten jest: stały i pada, z nielicznymi odstępstwami, na przedostatnią sylabę wyrazu (akcent paroksytoniczny); zdaniowy - dodatkowe wzmocnienie w wypowiedzi jednej z sylab, na których spoczywa akcent wyrazowy Przesunięcie tego akcentu na inną sylabę niż na przedostatnią spełnia rolę podobną jak inwersja (przestawność) szyku. Zależnie od postawy mówiącego może być: logiczny, emocjonalny lub emfatyczny (przesadnie uczuciowy).. W języku pisanym często wyznaczony jest przez interpunkcję, specjalny druk, pisownię wielką litera lub przerzutnię. Np. “Promethidion” C. K. Norwida.