Prometeusz - ciało człowieka ulepił z gliny i łez, a duszę dał z iskier rydwanu słońca. Człowiek był bezbronny wobec przyrody, więc bohater postanowił skraść bogom ogień i na-uczyć ludzi posługiwania się nim. Zemstą Dzeusa było wysłanie na ziemię Pandory wraz z puszką zawierającą troski, choroby - otworzył ją Epimeteusz. Prometeusz uknuł podstęp - ofiarą składaną bogom stały się kości. Został ukarany - z przykutego do skał Kaukazy bohate-ra, orzeł wyjadał wątrobę, która regenerowała się. Prometeusz stanowi symbol poświęcenia jednostki dla społeczeństwa - prometeizm. Podobnie jak biblijny Adam jest buntownikiem przeciw „tyranii niebios". Herakles - odznaczał się nadludzką siła. Mając niespełna rok zadusił węże, zesłane przez Herę. Bogini sprawiła, iż zabił swoje dzieci i żonę. Według wyroczni pokutą miała być służba u króla Eurysteusa i wykonanie 12 prac (stajnia Augiasza, zabicie hydry lernejskiej, lwa z Nemei). Bohater ożenił się z Dejanirą, która została porwana przez centaura. Ten ofiarował jej krew jako eliksir wierności. Zazdrosna Dejanira nasyciła nią koszulę Heraklesa. Krew Nesso-sa sprawiła ból - przed śmiercią uratował go ojciec, Dzeus. Asklepios - był uczniem centaura Chejrona, znawcy myślistwa, medycyny, wróżbiarstwa. Eskulap zdobył szczególne umiejętności medyczne - miał zdolność wskrzeszania zmarłych. Był wrażliwy na cierpienie, godził skłóconych. Bogowie uznali, że jego sztuka jest zagroże-niem - Dzeus poraził go piorunem. Dedal i Ikar - Dedal był budowniczym labiryntu Minotaura u króla Krety, Minosa. Po ukończeniu prac władca nie zezwolił na jego powrót do ojczyzny. Dedal wraz z synem Ikarem postanowili ucieczkę na zbudowanych skrzydłach. Ikara zgubiła pycha; pewność siebie. Jest on symbolem idealisty, a jego ojciec - pragmatyka, także patrioty. Bohaterami są synowie bogów i ziemskich kobiet. Obdarzeni są siła fizyczną, podejmują trudy walki dla kraju, dla ludzkości. Stanowią archetypy.
Bohaterowie starożytności
Prometeusz - ciało człowieka ulepił z gliny i łez, a duszę dał z iskier rydwanu słońca. Człowiek był bezbronny wobec przyrody, więc bohater postanowił skraść bogom ogień i na-uczyć ludzi posługiwania się nim. Zemstą Dzeusa było wysłanie na ziemię Pandory wraz z puszką zawierającą troski, choroby - otworzył ją Epimeteusz. Prometeusz uknuł podstęp - ofiarą składaną bogom stały się kości. Został ukarany - z przykutego do skał Kaukazy bohate-ra, orzeł wyjadał wątrobę, która regenerowała się. Prometeusz stanowi symbol poświęcenia jednostki dla społeczeństwa - prometeizm. Podobnie jak biblijny Adam jest buntownikiem przeciw „tyranii niebios". Herakles - odznaczał się nadludzką siła. Mając niespełna rok zadusił węże, zesłane przez Herę. Bogini sprawiła, iż zabił swoje dzieci i żonę. Według wyroczni pokutą miała być służba u króla Eurysteusa i wykonanie 12 prac (stajnia Augiasza, zabicie hydry lernejskiej, lwa z Nemei). Bohater ożenił się z Dejanirą, która została porwana przez centaura. Ten ofiarował jej krew jako eliksir wierności. Zazdrosna Dejanira nasyciła nią koszulę Heraklesa. Krew Nesso-sa sprawiła ból - przed śmiercią uratował go ojciec, Dzeus. Asklepios - był uczniem centaura Chejrona, znawcy myślistwa, medycyny, wróżbiarstwa. Eskulap zdobył szczególne umiejętności medyczne - miał zdolność wskrzeszania zmarłych. Był wrażliwy na cierpienie, godził skłóconych. Bogowie uznali, że jego sztuka jest zagroże-niem - Dzeus poraził go piorunem. Dedal i Ikar - Dedal był budowniczym labiryntu Minotaura u króla Krety, Minosa. Po ukończeniu prac władca nie zezwolił na jego powrót do ojczyzny. Dedal wraz z synem Ikarem postanowili ucieczkę na zbudowanych skrzydłach. Ikara zgubiła pycha; pewność siebie. Jest on symbolem idealisty, a jego ojciec - pragmatyka, także patrioty. Bohaterami są synowie bogów i ziemskich kobiet. Obdarzeni są siła fizyczną, podejmują trudy walki dla kraju, dla ludzkości. Stanowią archetypy.